Jean Pierre Rawie
Jean Pierre Rawie (1951) studeerde Taal en Letterkunde en werd in 1975 medewerker van het tijdschrift De nieuwe Clercke.
In 1979 debuteert hij met Het meisje en de dood. In 1986 volgde de bundel Kwade trouw. In 1989 werd hem de Wessel Gansfortprijs toegekend. In 1990 verschenen sonnetten in een bibliofiele uitgave. In 1992 het verkoopsucces Onmogelijk geluk. In 1997 verscheen de vertaling van Vier gedichten van Aleksandr Blok. In 1999 verscheen een bibliofiele versie van geleende tijd en Gedeeld verleden en in 2004 de bundel Verzamelde verzen. In 2008 ontving hij de Charlotte Köhler Prijs. De jury schreef over zijn werk: "De milde toon, doortrokken misschien van ironische momenten, kan de ernst van de eeuwige thema¹s niet verhullen (...) en past naadloos binnen de tijdloze, klassieke thematiek, die vanaf het begin de poëzie van Rawie heeft beheerst: liefde, dood, ontzegging en gemis."